globus
pasek górny

pasek dolny

SERCANIE W AZJI I OCEANII

pasek dolny pasek dolny

INDONEZJA - Informacje ogólne

Ludność - Religie - Ustrój polityczny - Gospodarka (Bogactwa naturalne, Rolnictwo, Przemysł, handel)

pasek dolny

Indonezja, Indonesia, Republika Indonezji, Republik Indonesia, wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej części Azji. Na obszar 1 904 443 km2 składa się ok. 3000 wysp. Kraj posiada lądowe granice z Malezją i Papuą-Nową Gwineą.
Stolica Dżakarta, 6 503 tys. mieszkańców (1991).
Większe miasta to (alfabetycznie): Bandung, Banjarmasin, Jayapura, Jogyakarta, Kupang, Malang, Manado, Medan, Padang, Palembang, Pandang, Pontianak, Semarang, Surabaja, Surakarta, Ujung.
Podzielona administracyjnie na 27 prowincji i 3 okręgi specjalne..
Językiem urzędowym jest indonezyjski, język angielski stosunkowo dobrze znany, spełnia funkcje języka handlowego, podobnie arabski, chiński i holenderski. Ludność posługuje się ok. 300 językami lokalnymi.
Waluta narodowa: rupia - dzieli się na 100 senów.
pasek dolny

Ludność
224 784 tys. mieszkańców (2000), co daje średnią gęstość zaludnienia 118 osób/km2. Przyrost naturalny: 16,2% (2000). Indonezja jest czwartym pod względem liczby mieszkańców krajem świata. W 1997 w miastach zamieszkiwało 37% ludności. Indonezję zamieszkuje ok. 250 grup etnicznych i narodowości. Najliczniejsze z nich to: Jawajczycy (40% ogółu społeczeństwa), Sudanezi (Sundajczycy) (15%), Bahaza (12%), Maduranie (5%). Państwo popiera proces zbliżania i konsolidacji grup etnicznych, który wpływa pozytywnie na kształtowanie się poczucia przynależności do jednego narodu indonezyjskiego.
Religie i inne
Olbrzymia większość ludności (87%) wyznaje islam. Poza muzułmanami spotyka się chrześcijan (10%), wyznawców hinduizmu (2%) i buddystów (1%). Przeciętnie co czwarty obywatel Indonezji jest analfabetą (26%). Średnia długość życia mężczyzn 65, kobiet 70 lata..
Ustrój polityczny
Indonezja jest republiką. Funkcje głowy państwa sprawuje prezydent, wybierany na 5 lat przez tysiącosobowe Doradcze Zgromadzenie Ludowe, które jest najwyższym organem władzy państwowej. Parlament - Rada Reprezentantów - składa się z 400 deputowanych wyłonionych w wyborach powszechnych i stu mianowanych przez prezydenta. Prezydent sprawuje funkcje szefa rządu i naczelnego wodza sił zbrojnych.
pasek dolny

Gospodarka
Stopień rozwoju gospodarczego poszczególnych prowincji (wysp) indonezyjskich jest bardzo zróżnicowany. Dochód narodowy w przeliczeniu na 1 mieszkańca na wyspie Timor Wschodni wynosi zaledwie 85 USD, podczas gdy w prowincji Riau na Sumatrze analogiczny wskaźnik wynosi 1438 USD. Różnica jest więc siedemnastokrotna. Chociaż w przemyśle Indonezji zatrudnionych jest jedynie 9% pracujących, to dostarcza on 40% produktu krajowego brutto.
Bogactwa naturalne
Ważną dziedziną gospodarki jest górnictwo. Do najważniejszych bogactw naturalnych kraju należy ropa naftowa. Pas pól roponośnych ciągnie się wzdłuż północnych wybrzeży Sumatry, Jawy, przez wschodni Kalimantan, południowo-zachodnie Sulawesi do Małych Wysp Sundajskich i Zachodniego Irianu. Ropę naftową wydobywa się w tym rejonie również z dna morskiego. Najważniejsze pola naftowe Indonezji znajdują się na Sumatrze w rejonie Minas, Perlak, Idi, Bangko, Duri, Lirik. Ropę z szelfu morskiego wydobywa się głównie u wybrzeży Jawy.
Gaz ziemny eksploatowany na Kalimantanie i Sumatrze, po skropleniu, sprzedaje się za granicę. Indonezja jest w światowej czołówce eksporterów gazu płynnego. Bogate złoża węgla znajdują się w południowej i środkowej części Sumatry. Dużo gorszy jakościowo węgiel eksploatuje się również na Kalimantanie. Ponadto kraj posiada złoża boksytów (Tembeling, Kelong i Bintam w archipelagu Riau), rud żelaza (Sumatra, Jawa, Kalimantan, Sulawesi), cyny (Banka, Beltung), miedzi (Irian) oraz mniejsze ilości niklu, siarki, manganu, fosforytów, jodu, kaolinu, asfaltu. W przemyśle przetwórczym najważniejszą rolę odgrywa branża materiałów budowlanych (głównie cementowa), chemiczna (produkcja nawozów sztucznych), spożywcza, włókiennicza. Ostatnio dynamicznie rozwija się przemysł elektroniczny i środków transportu.

 

mapka Indonezji

 

Polscy Sercanie w Azji i Oceanii

 

pasek dolny

 

Rolnictwo
Ze względu na sprzyjające warunki naturalne, całoroczny okres wegetacji, gospodarka rolna Indonezji ma dobre warunki do rozwoju. W rolnictwie kraju zaznacza się tendencja do rozwoju upraw roślin przemysłowych. Do najważniejszych zalicza się kauczuk, palma kokosowa, palma oleista, drzewa chinowe, kawa, herbata, kakao, pieprz. Indonezja należy do światowej czołówki producentów kauczuku naturalnego.
Podstawowym zbożem produkowanym w Indonezji jest ryż. Ponadto uprawia się kukurydzę, bataty i maniok. Produkcja zwierzęca ma zdecydowanie drugorzędny charakter. Większość hodowanych zwierząt, głównie bydła, wykorzystuje się jako siłę pociągową. Dochód narodowy w 1999 wynosił 2 800 USD na 1 mieszkańca. Średnia stopa inflacji w latach 1980-1992: 8,4%, w 1999: 2%.
Przemysł
Największa koncentracja przemysłu występuje na Jawie. Znajduje się tutaj większość fabryk włókienniczych, chemicznych, dużych zakładów przetwórstwa spożywczego (cukrownie, palarnie kawy). Tutaj także najlepiej rozwinął się przemysł poligraficzny, zakłady przetwórstwa kauczuku. Główne ośrodki przemysłowe kraju rozwinęły się w miastach portowych. Do największych portów handlowych kraju zaliczają się: na Jawie Tanjung Periuk i Surabaja, na Sulawesi Ujung Pandang, na Sumatrze Belawan i Palembang, na Kalimantanie zaś Balikpapan. Ogółem w Indonezji funkcjonuje ok. 300 portów morskich. Rolnictwo zatrudniające ponad połowę ludności zawodowo czynnej (54%) dostarcza niecałą 1/4 (22%) produktu krajowego brutto.
Handel
Do największych partnerów handlowych kraju należy Japonia, Stany Zjednoczone, Niemcy, Singapur. Obroty z zagranicą w 1999 wynosiły: import - 24 mld USD, eksport - 48 mld USD. Zadłużenie zagraniczne: 140 mld USD.

 

pasek dolny