globus
pasek górny

pasek

SERCANIE W AZJI

pasek dolny pasek

INDIE
Informacje ogólne

Ludność - Gospodarka (Bogactwa naturalne, Rolnictwo, Przemysł) - Ustrój polityczny

pasek

Indie, Bhārat, India, Republika Indii, BhāratĪya Ganarājya, Republic of India, państwo w południowej części kontynentu azjatyckiego. Obszar 3 287 263 km2. Graniczą na północnym zachodzie z Pakistanem, na północy z Chinami i Nepalem, na północnym wschodzie z Bhutanem, Myanmar i Bangladeszem. Od południowego wschodu granice państwa tworzą wody Zatoki Bengalskiej, od południowego zachodu zaś Morza Arabskiego. Do Indii należy znajdujący się na Morzu Arabskim, w odległości 450 km na zachód od wybrzeży kraju, archipelag Lakkadiwy.
Stolica
New Delhi, 301 tys. mieszkańców (1991).
Większe miasta (dane z 1991):
Mumbai (dawniej Bombaj) (8243 tys.), Delhi (7243 tys.), Kalkuta (3305 tys.), Madras (3277 tys.), Bangalore (2476 tys.), Hyderabad (2151 tys.), Ahmadabad (2060 tys.), Kanpur (1482 tys.), Nagpur (1219 tys.), Pune (1203 tys.), Jaipur (977 tys.), Lucknow (896 tys.), Indore (829 tys.), Madurai (821 tys.), Surat (777 tys.).
pasek dolny

Ludność
1 014 003 tys. mieszkańców (2000), co daje średnią gęstość zaludnienia 308 osób/km2. Indie są drugim pod względem liczby ludności państwem na świecie. Przyrost naturalny: 16‰ (2000). W 1995 w miastach zamieszkiwało 27% ludności. Analfabetyzm sięga 48%. Państwo indyjskie stoi na stanowisku, że istnieje jeden naród indyjski. Ludność pochodzenia hinduskiego jest rzeczywiście dominującą grupą społeczeństwa (97% ogółu), poza którą jedyną większą grupą narodowościową są Mongołowie (3%).
Niemniej jednak struktura ludnościowa Indii jest ogromnie zróżnicowana pod względem językowym. W Indiach istnieje ponad 700 języków. Języka hindi lub pokrewnych mu urdu i bihari używa 40% ludności kraju. Kolejne miejsca zajmują języki: marathi, bengalski, gudżarati, orija, asamski, kaszmirski, należące podobnie jak hindi do grupy indoeuropejskich. Językami grupy drawidyjskiej posługuje się ok. 25% mieszkańców kraju. Do najważniejszych języków tej grupy należą: telugu, tanilski, kannarski, malajalam. Językami grupy tybetańsko-birmańskiej posługuje się kilkanaście narodowości mieszkających wzdłuż granicy z Bangladeszem i Myanmar (Tybetańsko-birmańskie ludy).
Ważniejszą społecznie rangę ma jednakże zróżnicowanie religijne ludności Indii. Największe grupy wyznaniowe tworzą: hinduiści (83% ogółu społeczeństwa), muzułmanie (11%), chrześcijanie (2%), sikhowie (2%), buddyści (1%). Religijny podział społeczeństwa zachował w Indiach znaczenie podstawowe, był on m.in. przyczyną wyodrębnienia się z Indii Brytyjskich Pakistanu i Pakistanu Wschodniego (obecnie Bangladesz). Dominujący w Indiach hinduizm wprowadził do życia społecznego elementy, które we współczesnym świecie hamują rozwój społeczny i gospodarczy kraju. Jednym z nich był, zniesiony formalnie w 1956, system podziału kastowego społeczeństwa, stwarzający nieprzekraczalne bariery między poszczególnymi grupami (kastami). Chociaż oficjalnie nie ma już w Indiach podziału na kasty, to przeżytki starego systemu funkcjonują do dziś, zwłaszcza na wsi. Ponad połowa ludności kraju nie umie czytać ani pisać (65%). Przeciętna długość życia mężczyzn 61, kobiet 63 lat.
pasek dolny

Gospodarka
Bogactwa naturalne
Indie posiadają szeroką i zróżnicowaną bazę surowców mineralnych. W eksploatacji znajdują się pokłady węgla kamiennego, szczególnie bogate w dorzeczu rzeki Damodar, w stanach Zachodni Bengal i Bihar. Z innych surowców energetycznych Indie posiadają złoża ropy naftowej. Jednakże w chwili obecnej wydobycie tego surowca nie zaspokaja w pełni potrzeb wewnętrznych kraju.
Główne pola roponośne znajdują się na szelfie wzdłuż zachodniego wybrzeża kraju. Inne udokumentowane pokłady położone są w stanach Asam, Gudżarat. W stanach Bihar i Orisa eksploatuje się bogate pokłady rud żelaza. Na wyżynie Dekanu wydobywa się rudy manganu, w Bihar i Radżastanie eksploatuje się mikę.
Rolnictwo
Podstawową gałęzią gospodarki kraju nadal pozostaje rolnictwo. Ponad 500 tys. indyjskich wiosek zamieszkuje 3/4 ludności kraju. Rolnictwo daje zatrudnienie połowie osób pracujących, wytwarza 1/4 dochodu narodowego. W wykorzystaniu rolniczym znajduje się ok. połowy terytorium Indii. 1/3 tych obszarów objęta jest sztucznym nawadnianiem. Tereny nie objęte nawadnianiem uzależnione są od opadów przynoszonych przez letnie monsuny, które nie zawsze przychodzą regularnie. Kilkutygodniowe opóźnienia nadejścia opadów monsunowych prowadzą do wysychania roślin uprawnych i klęsk suszy i nieurodzaju.
Najważniejszym zbożem uprawianym na terenie Indii jest ryż. Produkuje się go na terenie całego kraju, z wyraźnym nasileniem upraw na Nizinie Hidustańskiej, w Indiach wschodnich oraz na wybrzeżach. Poza ryżem uprawia się pszenicę, proso, kukurydzę, jęczmień.
Z roślin przemysłowych na czoło wysuwają się: bawełna, juta, oleiste, trzcina cukrowa, orzeszki ziemne i rzepak. Pod względem wielkości zbiorów bawełny Indie zaliczają się do ścisłej światowej czołówki. Ważną rośliną przemysłową jest uprawiana tutaj herbata. Zbiory herbaty stawiają Indie na pierwszym miejscu w świecie. Większa część plantacji krzewów herbacianych znajduje się w prowincji Assam. Również pod względem pogłowia bydła Indie zajmują zdecydowanie pierwsze miejsce w świecie. Jednakże racjonalne wykorzystanie ogromnego stada jest niemożliwe ze względu na ograniczenia religijne hinduizmu, który zabrania ich uboju, nakazuje traktować te zwierzęta jako "święte".
mapka Azji i Oceanii

Polscy Sercanie w Azji i Oceanii

 

pasek

 

Przemysł
W przemyśle przetwórczym Indii dominują branże wytwarzające towary konsumpcyjne, włókiennictwo oraz hutnictwo żelaza, produkcja maszyn, środków transportu i przemysł chemiczny (głównie produkcja nawozów sztucznych). Tradycyjnie bardzo dobrze rozwiniętą dziedziną przemysłu indyjskiego jest włókiennictwo, bazujące głównie na krajowej produkcji bawełny i juty. Wielka koncentracja zakładów przemysłu bawełnianego występuje w regionie Mumbai (Bombaj) - Ahmadabad skupiającym ok. 20 większych ośrodków. Przemysł jutowy skupił się natomiast w Kalkucie. Dynamiczny rozwój w ostatnich latach przeżywa powstała w Indiach stosunkowo niedawno branża, przemysł chemiczny. Podstawową dziedziną tej gałęzi przemysłu jest produkcja nawozów sztucznych.
Równie młodym działem gospodarki indyjskiej jest przemysł maszynowy. Skupia się on w rejonie Mumbai (Bombaj) i Kalkuty, w dużej mierze opierając się na montażu importowanych podzespołów. Produkuje się różne typy obrabiarek, wyposażenie elektrowni, maszyny górnicze, włókiennicze, narzędzia, sprzęt elektroniczny. Duże znaczenie posiada przemysł stoczniowy, produkcja środków transportu, taboru kolejowego, samochodów. Dobrze rozwinięty przemysł hutniczy skupił się w rejonie miast: Dżamszedpur, Kluti, Burnpur, Bhilaj, Rourkela, Durgapur.
Przemysł daje zatrudnienie 13% ludności, wytwarzając 29% produktu krajowego brutto i większą część wartości eksportu. Dochód narodowy w 1999 wynosił 1 800 USD na 1 mieszkańca. Średnia stopa inflacji w latach 1980-1992: 8,5%, w 1999: 6,7%. Zadłużenie zagraniczne w 1999: 98 mld USD..
pasek dolny

Ustrój polityczny
Republika związkowa, członek brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Funkcje głowy państwa sprawuje prezydent, wybierany na okres 5 lat przez kolegium elektorskie składające się z członków obu izb parlamentu i zgromadzeń ustawodawczych wszystkich stanów. Władza ustawodawcza w rękach dwuizbowego parlamentu. Izba Ludowa (niższa), o kadencji pięcioletniej, liczy 543 członków wyłanianych w drodze wyborów bezpośrednich. Izba Stanów (wyższa), liczy 245 członków, z tego dwunastu mianuje prezydent, pozostali wybierani są przez zgromadzenia stanowe na okres sześciu lat. 1/3 składu odnawiana jest co dwa lata. Władzę wykonawczą sprawuje prezydent i rząd odpowiedzialny przed parlamentem. Każdy stan posiada własne organy ustawodawcze i wykonawcze. Na czele władz stanowych stoi mianowany przez prezydenta gubernator.

 

pasek